பட்டியல்

காலையில் எழுதிய பட்டியல்
மேசையின் மீது அமைதியாகக் கிடக்கிறது.
ஒன்று, இரண்டு, மூன்றென
நிறைவேறாத கடமைகள்
வரிசையில் காத்து நிற்கின்றன.

 

அவற்றுக்கும் அவனுக்கும்
இப்போது எந்தத் தொடர்புமில்லை.
அவன் வேறொரு வேலையில்
மூழ்கிக்கிடக்கிறான்.

 

அந்த ஒரு வேலையை முடித்துவிட்டால்
இன்றிரவுக்குள் பணம் வந்துவிடும்.
கடன்களின் கணக்குகள்
அவன் உறக்கத்தின் மேல்
ஏறி உட்கார்ந்திருக்கின்றன.
ஆனாலும் அவன்
அந்த வேலையைத் தொட மறுக்கிறான்.

 

தொலைபேசி இரண்டு முறை அழைத்து
தானாகவே ஓய்ந்துபோகிறது.
அவன் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.
சன்னலுக்கு வெளியே
மாலை வெயில் சுவரில் நகர்ந்து
பட்டியலின் கடைசி வரியை
மெல்லத் தின்றுகொண்டிருக்கிறது.

 

பசித்தவன் ஒருவன்
தன் முன் வைத்த உணவைத்
தள்ளிவைப்பதுபோல
அவன் தன் தேவையையே
புறக்கணிக்கிறான்.
யாரிடமும் சொல்லமுடியாத காரணம்
அவன் நெஞ்சுக்குள்
ஒரு சிறு கல்லாய்க் கனக்கிறது.

 

யாரவன் என்று கேட்கிறீர்களா?
சொல்லவே கூச்சமாயிருக்கிறது.
அவன் நான்தான்.

 

-          இரா. முனியசாமி