குழந்தைகளும் மொபைலும்!

குழந்தைகளின் நேரத்தை மட்டும் அல்ல... அவர்களுடைய எதிர்காலத்தையே மொபைல் திருடுகிறதா?

 

"என் மகன் நாள் முழுக்க மொபைல்தான் பார்க்கிறான்..." "என் மகள் சாப்பிடும்போதும் YouTube வேண்டும் என்கிறாள்..." "படிக்க உட்கார வைத்தால் இரண்டு நிமிடத்தில் எழுந்துவிடுகிறார்கள்..." இவை இன்று பல வீடுகளில் கேட்கப்படும் பொதுவான புலம்பல்கள்.

 

ஆனால் ஒரு கேள்வி. உண்மையில் மொபைல் குழந்தைகளிடமிருந்து என்ன திருடுகிறது? நேரமா? தூக்கமா? படிப்பா?  இல்லை. அதைவிட முக்கியமான ஒன்றை. மனிதனாக வளர வேண்டிய அடிப்படைத் திறன்களை என்பது கவனிக்கத்தக்கது.

 

பிரச்சினை மொபைல் அல்ல; அது பிடித்துக் கொள்ளும் நேரம்

 

ஒரு குழந்தை மொபைலில் செலவிடும் ஒவ்வொரு மணிநேரமும், வேறு ஏதோ ஒரு அனுபவத்தை இழக்கிறது. நண்பர்களுடன் விளையாடுவதில்லை. புத்தகம் வாசிப்பதில்லை. குடும்பத்தினருடன் பேசுவதில்லை. சுற்றியுள்ள உலகத்தை கவனிப்பதில்லை.

 

குழந்தையின் தன்னம்பிக்கை, சமூகத் திறன், சிந்தனைத் திறன் ஆகியவை உருவாகும் இடங்கள் இவையே.

 

வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் மூளை

 

குழந்தையின் மூளை இன்னும் கட்டுமானப் பணியில் இருக்கிறது. கவனம் செலுத்துதல், பொறுமை, திட்டமிடுதல், முடிவெடுத்தல், உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துதல் போன்ற திறன்கள் இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் வலுப்பெறுகின்றன. ஆனால் தொடர்ந்து குறுகிய வீடியோக்கள், முடிவில்லா ஸ்க்ரோல், இடையறாத அறிவிப்புகள் கிடைத்தால், மூளை வேகமான தூண்டுதல்களுக்கு பழகிவிடுகிறது.

 

அதனால்தான் 20 விநாடி வீடியோ ஈர்க்கிறது; 20 நிமிடப் பாடம் சிரமமாகிறது. புத்திசாலித்தனம் குறைவதில்லை. ஆனால் நீண்ட நேரம் கவனம் செலுத்தும் திறன் பலவீனமடையலாம்.

 

சலிப்பைத் தாங்கும் திறன் ஏன் முக்கியம்?

 

சலிப்பு என்பது வெறும் வெற்றிடம் அல்ல. அதில்தான் கற்பனை பிறக்கிறது. சிந்தனை வளர்கிறது. படைப்பாற்றல் உருவாகிறது. இன்று பல குழந்தைகள் சில நிமிடங்கள் கூட திரையின்றி இருக்க முடியாமல் போகிறது.

 

சலிப்பைத் தாங்க முடியாத மனம், பின்னர் வாழ்க்கையின் சவால்களையும் தாங்க சிரமப்படலாம்.

 

மனிதர்களுடன் பழகும் திறன் எப்படி உருவாகிறது?

 

விளையாட்டு மைதானத்தில் குழந்தைகள் தோல்வியை, பகிர்ந்து கொள்வதை, காத்திருப்பதை, மன்னிப்பதை கற்றுக்கொள்கிறார்கள். இவை எந்தப் பாடப்புத்தகத்திலும் இல்லை.

 

அதிக நேரம் திரையில் செலவிட்டால், நேரடி மனிதத் தொடர்புகள் குறைகின்றன. அதன் விளைவாக சில குழந்தைகள் புதியவர்களிடம் பேசத் தயங்குகிறார்கள். கண்களைப் பார்த்து பேச சிரமப்படுகிறார்கள். சமூக நிகழ்ச்சிகளில் சங்கடப்படுகிறார்கள்.

 

நண்பர்கள் ஆயிரம் பேர் இருக்கலாம்...

 

சமூக வலைத்தளங்களில் பின் தொடர்பவர்கள் (Followers) ஆயிரம் பேர் இருக்கலாம். ஆனால் மனம் உடையும் நேரத்தில் பேச ஒரு நண்பர் கூட இல்லாமல் போகலாம். தனிமை என்பது தனியாக இருப்பது அல்ல; யாரிடமும் மனம் திறக்க முடியாத நிலை

.

உணர்ச்சிகளை சமாளிக்கிறோமா, மறைக்கிறோமா?

 

சோகம் வந்தால் மொபைல். கோபம் வந்தால் மொபைல். தனிமை வந்தால் மொபைல். இப்படி ஒவ்வொரு உணர்ச்சியிலிருந்தும் தப்பிக்க திரையைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினால், உணர்ச்சிகளை நேரடியாக எதிர்கொள்ளும் திறன் வளராமல் போகலாம்.

 

தூக்கத்தின் விலை

 

இரவு நேரம் வரை திரை ஒளியில் விழித்திருக்கும் குழந்தைகள், மறுநாள் பள்ளிக்குச் செல்லலாம். ஆனால் அவர்களுடைய மூளை சோர்வாகவே இருக்கும். தூக்கத்தின் போது நினைவாற்றல் வலுப்பெறுகிறது. மூளை தன்னைச் சீரமைத்துக் கொள்கிறது. வளர்ச்சிக்குத் தேவையான செயல்பாடுகள் நடைபெறுகின்றன. எனவே தூக்கத்தைப் பறிப்பது, வளர்ச்சியையே பாதிக்கக்கூடிய விஷயம்.

 

பள்ளிகள் ஏன் கவலைப்படுகின்றன?

 

பல ஆசிரியர்கள் கூறும் ஒரே கருத்து: "மாணவர்களுக்கு அறிவு இருக்கிறது. ஆனால் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த முடியவில்லை." வாசிப்புப் பழக்கம் குறைகிறது. ஆழமான சிந்தனை குறைகிறது. உடனடி பதில்களையே எதிர்பார்க்கும் மனநிலை அதிகரிக்கிறது.

 

நாளை எந்த தலைமுறை உருவாகும்?

 

தகவல்கள் அதிகம் தெரிந்த தலைமுறை. ஆனால் ஆழமாக சிந்திக்க நேரம் குறைந்த தலைமுறை. ஆன்லைனில் அதிகம் இணைந்த தலைமுறை. ஆனால் நேரடி உறவுகளில் பலவீனமான தலைமுறை.

 

உலகம் முழுவதும் கல்வியாளர்கள், குழந்தை மருத்துவர்கள், உளவியல் நிபுணர்கள் தொடர்ந்து விவாதித்து வரும் கவலை இதுதான். "குழந்தைகள் என்ன பார்க்கிறார்கள்?" என்பது முக்கியமான கேள்வி. ஆனால் அதைவிட முக்கியமான கேள்வி:

 

"திரையைப் பார்க்கும் நேரத்தில் அவர்கள் என்னென்ன வாழ்க்கை அனுபவங்களை இழக்கிறார்கள்?"

 

ஏனெனில் குழந்தைப் பருவம் மீண்டும் வராது. இழந்த பணத்தை மீண்டும் சம்பாதிக்கலாம். இழந்த வாய்ப்பை மீண்டும் பெறலாம். ஆனால் ஓடி விளையாட வேண்டிய வயதில் திரையை மட்டுமே பார்த்து கழிந்த குழந்தைப் பருவத்தை மீண்டும் உருவாக்க முடியாது.

 

இறுதியாக...

 

மொபைலை குழந்தைகளிடமிருந்து முழுமையாக அகற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் திரை, விளையாட்டு, வாசிப்பு, சிந்தனை, மனித உறவுகள், குடும்ப உரையாடல் ஆகியவற்றின் இடத்தை முழுமையாகப் பிடித்துவிட அனுமதிக்கக் கூடாது.

 

ஏனெனில் ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவது அவன் கையில் இருக்கும் சாதனம் அல்ல; அந்தச் சாதனத்திற்கு வெளியே அவன் அனுபவிக்கும் வாழ்க்கைதான்.

 

 இரா. முனியசாமி,

ஜி.எஸ்.டி, வருமானவரி, இபிஎப், இ.எஸ்.ஐ ஆலோசகர்,

எல்.ஐ.சி. முகவர்

📞 95512 91721

-          

 #Mobile_Addiction_Article_Series_Part8

அலுவலகம் எடுப்பது 8 மணி நேரம்... மொபைல் எடுப்பது நமது வாழ்க்கையா?

முன்குறிப்பு :   நாம் வெளியிட்ட ஒரு செய்தியை வாட்சப்பில் உள்ள நண்பர்கள்  எப்பொழுது பார்க்கிறார்கள்? என எப்பொழுதாவது கவனிப்பதுண்டு. சிலர்  இரவு 11.30  மணியளவில் பார்த்திருக்கிறார்கள். சிலர்  நடுநிசியில்… இன்னும் சிலர்  விடிகாலை 4.30 மணிக்கு   மேல்!  நகர வாழ்க்கையும், மொபைலும் நம் தூக்கத்தை தொந்தரவு செய்து வருகின்றன.

****

 

ஒரு கேள்வி. ஒரு முதலாளி வந்து, "உங்களது ஒரு நாளில் 8 மணி நேரத்தை எனக்குக்  கொடுங்கள். அதற்குப் பதிலாக மாதம் சம்பளம் தருகிறேன்" என்று சொன்னால், அதை நாம் வேலை என்று அழைக்கிறோம்.

 

ஆனால் இன்னொருவர் வந்து, "உங்களது ஓய்வு நேரத்தைக் கொடுங்கள். குடும்பத்துக்கு ஒதுக்கும் நேரத்தைக் கொடுங்கள். தூக்க நேரத்தைக் கொடுங்கள். பதிலுக்கு முடிவில்லாமல் வீடியோக்கள் தருகிறேன்" - என்று சொன்னால்? அதை நாம் பொழுதுபோக்கு என்று அழைக்கிறோம். 

 

இதுதான் இன்று பலருடைய வாழ்க்கையில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

 

அலுவலக ஒழுக்கம்

 

பல அலுவலகங்களில் தனிப்பட்ட மொபைல் பயன்படுத்த அனுமதி இருக்காது. சில தொழிற்சாலைகளில் உள்ளே செல்லும் முன்பே மொபைலை வாங்கி  வைத்துவிடுவார்கள்.

 

ஏன்? உற்பத்தித் திறன் குறையக்கூடாது. கவனம் சிதறக்கூடாது. பாதுகாப்பு பிரச்சனை வரக்கூடாது. அலுவலகம் தனது நேரத்தை பாதுகாக்கிறது.

 

ஆனால் வீட்டுக்கு வந்த பிறகு நமது நேரத்தை யார் பாதுகாக்கிறார்கள்? அங்கேதான் பிரச்சனை தொடங்குகிறது.

 

இரவு 10 மணிக்கு தூங்கப் போகிறோம். "ஒரு ஐந்து நிமிடம் மட்டும் ரீல்ஸ் பார்க்கலாம்." பிறகு ஒரு வீடியோ. அதற்குப் பிறகு இன்னொன்று. பிறகு யாரோ அனுப்பிய செய்தி. பிறகு ஒரு செய்தி இணைப்பு. பிறகு ஒரு நகைச்சுவை.

 

திடீரென்று கடிகாரத்தைப் பார்த்தால் 11.30. தூங்கச் சென்றவர் காணாமல் போய்விட்டார். மொபைல் மட்டும் இன்னும் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

 

தூக்கம் தொலைக்கிறோம்

 

இதில் மிகப்பெரிய பிரச்சனை நேர விரயம் மட்டும் அல்ல. நமது உடலுக்குள் ஒரு கடிகாரம் இருக்கிறது. மாலை ஆனதும் உடல் மெதுவாக, "தூங்கத் தயாராகுங்கள்" என்று அறிவிக்கத் தொடங்கும்.  Melatonin என்ற ஹார்மோன் சுரக்கத் தொடங்கும். அதுதான் இயற்கையான தூக்க அழைப்பு.

 

ஆனால் மொபைல் திரையின் நீல ஒளி அந்தச் செய்தியை குழப்பிவிடுகிறது. உடல் என்ன நினைக்கிறது தெரியுமா? "இன்னும் பகல்தான் போலிருக்கிறது." அதனால் தூக்கம் தள்ளிப் போகிறது. தூங்கினாலும் ஆழமான தூக்கம் கிடைக்காமல் போகிறது.

 

 

தூக்கம் என்பது தூக்கம் மட்டுமில்லை

 

"சரி, கொஞ்சம் தூக்கம் குறைந்தால் என்ன ஆகும்?" என்று பலர் கேட்பார்கள். பிரச்சனை அங்கேதான். தூக்கம் என்பது சும்மா கண் மூடிக்கொண்டு கிடப்பது அல்ல. அது உடலின் இரவு நேர பராமரிப்பு வேலை.

 

நாம் தூங்கும்போது: மூளை தன்னை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. நினைவுகளை சேமிக்கிறது. உடல் செல்களைப் புதுப்பிக்கிறது. நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு வேலை செய்கிறது. மன அழுத்தத்தை கட்டுப்படுத்துகிறது.

 

சுருக்கமாகச் சொன்னால், பகலில் நாம் பயன்படுத்திய உடலையும் மூளையையும் இரவில் சர்வீஸ் செய்கிறது.

 

தூக்கம் தான் உடலுக்கான சர்வீஸ்

 

ஒரு காரை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் ஓட்டிக்கொண்டே போகிறோம். எண்ணெய் மாற்றமில்லை. பராமரிப்பு இல்லை. சேவை இல்லை. எவ்வளவு நாள் ஓடும்? மனித உடலும் அதேதான்.

 

வேறுபாடு என்னவென்றால், காருக்கு சர்வீஸ் சென்டர் இருக்கிறது. உடலுக்கு தூக்கம்தான் சர்வீஸ் சென்டர்.

 

உடலும் மனமும்

 

மருத்துவ ஆய்வுகள் தொடர்ந்து எச்சரிப்பது என்ன? தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை:

 

• உடல் எடை அதிகரிக்கலாம் • நீரிழிவு அபாயம் உயரலாம் • இரத்த அழுத்தம் பாதிக்கப்படலாம் • இதய நோய் அபாயம் கூடலாம் • நோய் எதிர்ப்பு திறன் குறையலாம் என்று. ஆனால் பலர் உடல் பிரச்சனைகளைவிட மன ரீதியான பாதிப்புகளையே முதலில் உணர்கிறார்கள்.

 

கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள். காரணமே இல்லாமல் எரிச்சல். சின்ன விஷயத்திற்குக் கோபம். வேலையில் கவனம் இல்லாமை. பெயர்கள் மறப்பது. முடிவெடுக்க முடியாமை. சோர்வு. இவற்றில் சில நேரங்களில் காரணம் வாழ்க்கை அல்ல. தூக்கமின்மையாக இருக்கலாம்.

 

ஒரு சுவாரஸ்யமான ஒப்பீடு.

 

அலுவலகம் உங்களிடம் 8 மணி நேரம் வாங்குகிறது. பதிலுக்கு சம்பளம் தருகிறது. மொபைல் என்ன செய்கிறது? உங்களிடம் 2 மணி நேரம் வாங்குகிறது. சில நேரங்களில் 3 மணி நேரம் வாங்குகிறது. சிலரிடம் 5 மணி நேரம் கூட வாங்குகிறது.

 

பதிலுக்கு என்ன தருகிறது? இன்னும் கொஞ்சம் ஸ்க்ரோல் செய்ய வேண்டும் என்ற உணர்வு. அவ்வளவுதான்.

 

அதனால் மருத்துவர்கள் சொல்வது மிகவும் எளிய விஷயங்கள். படுக்கப் போவதற்கு ஒரு மணி நேரம் முன்பு மொபைலை விலக்குங்கள். படுக்கையறையை தூக்கத்திற்காக மட்டும் பயன்படுத்துங்கள். அறிவிப்புகளை அணைத்துவிடுங்கள். தினமும் ஒரே நேரத்தில் தூங்க முயலுங்கள்.

 

காலை எழுந்த உடனே மொபைலைப் பார்க்காதீர்கள். இவை பெரிய தியாகங்கள் அல்ல. ஆனால் பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்கக்கூடியவை.

 

ஒரு காலத்தில் மக்கள் தூக்கத்தை கெடுத்தது வேலை என்று நினைத்தார்கள். இன்று பலருடைய தூக்கத்தை கெடுப்பது வேலை இல்லை. வேலை முடிந்த பிறகும் கையில் இருந்து வைக்கப்படாத மொபைல்தான்.

 

இறுதியாக...

 

அலுவலகம் நம்மிடம் வேலை நேரத்தை மட்டுமே வாங்குகிறது. மொபைல், நாம் கவனிக்காவிட்டால், நமது ஓய்வு நேரத்தையும், குடும்ப நேரத்தையும், தூக்கத்தையும் மெல்ல மெல்ல எடுத்துக்கொள்கிறது.

 

நமது உடலுக்கும், மனதுக்கும், உறவுகளுக்கும் நாம் செய்யக்கூடிய மிக எளிய முதலீடு என்ன தெரியுமா? இன்றிரவு கொஞ்சம் சீக்கிரமாக மொபைலை கீழே வைப்பதுதான்.

 

இரா. முனியசாமி,

ஜி.எஸ்.டி, வருமானவரி, இபிஎப், இ.எஸ்.ஐ ஆலோசகர்,

எல்.ஐ.சி. முகவர்

📞 95512 91721 

#Mobile_Addiction_Article_Series_Part7