ஒரு நம்பிக்கை கதை

 

நமது உறுப்பினர் ஒருவர் அந்த நிறுவனத்தின் அக்கவுண்ட் மேனேஜராக பொறுப்பேற்றார்.   நிறுவனத்திற்கு பி.எப்., இ.எஸ்.ஐ இருந்தது.   பணம் செலுத்தாதது, தாமதமாக செலுத்தியது என சில நோட்டிசுகள் இருந்தன.

 

நாம் சரியாக செலுத்துகிறோம். ஆனால் ஏன் இந்த நோட்டிசு வந்தன என கேட்ட பொழுது,  என் நினைவு உடனே வந்து, அணுகினார்.

 

கடந்த கால வரலாற்றை தேடிப் பார்த்தால், நிறுவனம் வரி ஆலோசகருக்கு சின்சியராக பணம் அனுப்ப, அவர் நான்கு மாதங்களுக்கு ஒருமுறை ஒரு சாலனை செலுத்தாமல் விட்டிருக்கிறார். நிறுவனம் அவர் செலுத்தினாரா என சோதிக்கவும் இல்லை. விளைவு நோட்டிசுகள்.

 

பிறகு எந்தெந்த மாதம் செலுத்தவில்லை என சொன்ன பிறகு, அவரிடம் அந்த பணத்தைக் கேட்டார்கள்.   சில தொழிலாளர்கள்  இதனால் நம்பிக்கை இழந்து, ஒவ்வொருவராக பி.எப்., இ.எஸ்.ஐ திட்டத்தில் இருந்து விலகியிருக்கிறார்கள்.

 

மீண்டும் இணைய சொன்னால், உறுதியாய் மறுக்கிறார்கள். நிர்வாகம் ”தொழிலாளர்களிடம் நீங்கள் பேச முடியுமா” என கேட்டதற்கு, ”அவசியம். ஏற்பாடு செய்யுங்கள்” என்றேன்.

 

ஊழியர்கள் எல்லோரையும் அந்த ஹாலுக்கு வரவழைத்தார்கள். அரை மணி நேரம். திட்டத்தின் பலன்கள் குறித்து விளக்கினேன்.  மீதி அரை மணி நேரம் அவர்களுக்கு இருக்கும் சந்தேகங்களை அடுத்தடுத்து கேட்டார்கள். விளக்கினேன்.   குறிப்பாக ”மாதம் மாதம் செலுத்துகிறார்களா என நீங்களே பார்க்கலாம்” என்றேன். மேலும் “பி.எப். பணத்தை எடுப்பதற்கு இப்பொழுது நிர்வாகத்தின் அனுமதி தேவையில்லை. ஆதாரின் அடிப்படையில் நீங்களே க்ளைம் செய்யலாம்” என்றேன்.  அவர்களுக்கு ஒரு தெளிவு கிடைத்தது போல உணர்ந்தேன்.

 

நிர்வாகத்தின் பொறுப்பாளர் சில கேள்விகள் கேட்டார். அவருக்கும் விளக்கினேன். என்னுடைய கட்டணத்தைக் கேட்டுவிட்டு, முன்பு இருந்தவரை விட இன்னொரு மடங்கு கேட்கிறீர்கள் என்றார். நல்ல சேவைக்கு நல்ல கட்டணம் அவசியம் என்றேன். பழையை ஆலோசகர் செய்தது எல்லாம் நினைவுக்கு வந்து போயிருக்கும் போல.! புன்சிரிப்புடன் ஏற்றுக்கொண்டார்.

 

நோட்டிசுகளுக்கு கவனம் செலுத்தி , அதை முதலில் முடித்தேன்.  முதலில் தொழிலாளர்கள் எல்லோரும் முன்வரவில்லை.  வந்தவர்களை இணைத்தோம்.  பிறகு மெல்ல மெல்ல மற்ற தொழிலாளர்களும் நம்பிக்கை வந்து திட்டத்தில் இணைந்தார்கள்.

 

நான் போகும் பொழுது இருந்த தொழிலாளர்களை விட, இப்பொழுது மூன்று மடங்கு தொழிலாளர்கள் திட்டத்தில் இணைந்திருக்கிறார்கள்.

 

கடந்த சில மாதங்களாக, பி.எப். திட்டத்தில் முதன்முறையாக ஊழியர்களை புதிதாக இணைத்தால், தொழிலாளர்களுக்கு மானியம், நிர்வாகத்திற்கும் மானியம் என அறிவித்த திட்டத்தில் இவர்கள் தகுதி பெற்றார்கள்.

 

ஜூன் மாதத்தில் இரண்டு தவணைகளில் நிர்வாகத்தின் வங்கி கணக்கில் மொத்தம் ரூ. 45000 வரை பி.எப். மானியத்தை செலுத்தியிருந்தது.  மேனேஜரிடம் ”மானியம் வந்திருக்கிறது. ஒரு வார்த்தை சொல்லவில்லையே எனக் கேட்டால்…, “வரவில்லை சார்” என முதலில் தெரிவித்தார்.  குறிப்பாக தேதி,  தொகை குறித்து சொல்லி, தேடச்சொன்னால், ”ஆமாம் சார். எங்கிருந்து வந்தது என தெரியாமல்… சஸ்பென்ஸ் கணக்கில் வைத்திருக்கிறோம்” என்றார். நிர்வாகத்தின் பொறுப்பாளரிடம் தெரிவியுங்கள். நிச்சயம் மகிழ்வார் என்றேன்.

 

புதிதாக பி.எப். திட்டத்தில் இணைந்த தொழிலாளர்களுக்கும் இதே போல மான்யம் வந்திருக்கும். அதையெல்லாம் கேட்டுக்கொள்ளவேண்டாம். நிர்வாகம் கேட்டுவிடும் என்ற பயத்தில் வரவில்லை என்பார்கள் என்றேன். சிரித்தார்.

 

- இரா. முனியசாமி,

வரி ஆலோசகர்,

GSTPS உறுப்பினர்,

9551291721

15/09/2026

நல்ல வாழ்க்கை என்றால் என்ன? - Rhythm of life

உலகிலேயே ஆரோக்கியமாகவும், மனநிறைவுடனும், ஒழுங்காகவும் வாழும் மக்கள் யார்?   Finland, Denmark, Norway, Sweden, Iceland போன்ற Nordic நாடுகளும், Japan போன்ற நாடுகளும் நமக்கு சில முக்கியமான வாழ்க்கைப் பாடங்களைச் சொல்லிக் கொடுக்கின்றன.

 

அவர்கள் நம்மைவிட வேறுபட்ட உணவைச் சாப்பிடுகிறார்கள் என்பதல்ல முக்கியம். அவர்கள் வாழ்க்கையை எப்படி நடத்துகிறார்கள் என்பதுதான் முக்கியம். அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல Rhythm இருக்கிறது.

 

வேலை → ஓய்வு → குடும்பம் → நண்பர்கள் → உடல் இயக்கம் → தனிநேரம் → தூக்கம்

 

ஒவ்வொன்றுக்கும் அதற்குரிய நேரம். நம்முடைய வாழ்க்கையில் சில நேரங்களில் இதற்கு மாறாக வேலை → இன்னும் வேலை → தொலைபேசி → இன்னும் வேலை → தூக்கம் குறைவு → உடல் சோர்வு என்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

 

உடம்பு எச்சரிக்கை கொடுத்த பிறகுதான் ஆரோக்கியத்தைப் பற்றி யோசிக்கிறோம். அவர்களிடம் வேலை என்பது வாழ்க்கை முழுவதும் அல்ல; வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கியமான பகுதி மட்டுமே. வேலை நேரத்தில் கவனமாக வேலை செய்கிறார்கள். வேலை முடிந்ததும் வாழ்க்கைக்குத் திரும்புகிறார்கள்  அதனால்தான் குறைந்த நேரத்தில் ஒழுங்காக வேலை செய்வது, அதிக நேரம் வேலை செய்வதைவிட முக்கியமாகிறது.

 

உடற்பயிற்சியை அவர்கள் வாழ்க்கையில் தனியாகத் தேடுவதில்லை.

 

நடப்பது, சைக்கிளில் செல்வது, வெளியில் நேரம் செலவிடுவது போன்றவை அன்றாட வாழ்க்கையிலேயே கலந்து இருக்கின்றன. அதாவது, “மாலை 6 மணிக்கு உடற்பயிற்சி செய்ய வேண்டும்” என்று ஒரு தனி கடமையாக வைத்துக்கொள்ளாமல், “வாழ்க்கையே கொஞ்சம் உடல் இயக்கத்துடன் இருக்க வேண்டும்” என்று அமைத்துக்  கொள்கிறார்கள். இது நமக்கும் நல்ல பாடம்.

 

இயற்கைக்கும் அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் இடம் இருக்கிறது.

வாரக்கடைசி என்றால் ஷாப்பிங் மால் மட்டும் அல்ல. நடை, காடு, ஏரி, மலை, சைக்கிள், வெளிப்புறச் செயல்பாடுகள்... சிறிது நேரம் இயற்கையோடு இருப்பது உடலுக்கு மட்டுமல்ல, மனதுக்கும் ஓய்வு. நம்முடைய மூளை நாள் முழுவதும்

Phone → Message → Notification → News → Work → Social Media என்று தொடர்ந்து தூண்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.  இயற்கை மட்டும் நம்மிடம், “கொஞ்சம் மெதுவாக நடங்கள்...” என்று சொல்கிறது. அங்கேதான் சிந்தனை மீண்டும் நம்மிடம் திரும்புகிறது.

 

ஜப்பான் நமக்குச் சொல்லும் பாடம் வேறு.

 

அளவான உணவு, ஒழுங்கான வாழ்க்கை, தொடர்ந்து உடல் இயக்கம், வயதான பிறகும் ஏதாவது ஒரு செயல்பாட்டில் இருப்பது... ஆரோக்கியம் என்பது ஒரு மாத diet plan அல்ல. ஆரோக்கியம் என்பது தினசரி வாழ்க்கையின் Rhythm.

 

நன்றாக சாப்பிடுவது மட்டும் போதாது. நன்றாக தூங்க வேண்டும். உடலை இயக்க வேண்டும்.  மனதுக்கு ஓய்வு கொடுக்க வேண்டும்.உறவுகளுக்கு நேரம் கொடுக்க வேண்டும். சிந்திப்பதற்கும் தனியாக இருக்க வேண்டும்.

 

இதில் இன்னொரு முக்கியமான மாற்றம் இருக்கிறது. அவர்களுடைய வாழ்க்கையில், “நான் எவ்வளவு சம்பாதிக்கிறேன்?” என்பது மட்டுமே வாழ்க்கையின் அளவுகோல் அல்ல. “நான் எவ்வளவு நன்றாக வாழ்கிறேன்?” என்பதற்கும் மதிப்பு இருக்கிறது.

 

அதனால்தான் வேலைக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையே ஒரு எல்லை இருக்கிறது. குடும்பத்திற்கும் நண்பர்களுக்கும் நேரம் இருக்கிறது. தனிப்பட்ட ஆர்வங்களுக்கும் வாசிப்புக்கும் இடம் இருக்கிறது. ஓய்வெடுப்பதற்கும் குற்ற உணர்வு இல்லை.

 

எனக்குத் தோன்றுவது, நாம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையை அப்படியே நகலெடுக்க வேண்டியதில்லை. நம்முடைய சூழலுக்கு ஏற்ற சில விஷயங்களை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டாலே போதும்.

 

காலை — உடலை இயக்குதல். பகல் — முழுக் கவனத்துடன் வேலை செய்தல். வேலை முடிந்ததும் — வேலையை மனதிலிருந்தும் இறக்கி வைத்தல். மாலை — நடை, குடும்பம், நண்பர்கள். இரவு — சிறிது வாசிப்பு, சிறிது சிந்தனை. பின்னர் — நல்ல தூக்கம். அடுத்த நாள் மீண்டும் புத்துணர்ச்சியுடன் தொடங்குதல்.

இதுதான் எனக்குப் பிடித்த Rhythm of Life. இது Slow Life அல்ல. ஒழுங்கான வேகத்தில் வாழும் வாழ்க்கை. வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் அதற்குரிய இடத்தைக் கொடுக்கும் வாழ்க்கை.

 

50 வயதைக் கடந்த பிறகு இந்தப் பாடம் இன்னும் முக்கியமாகிறது. வாழ்க்கையின் வெற்றி என்பது எவ்வளவு வேலை செய்தோம்? என்பதில் மட்டும் இருக்க வேண்டியதில்லை.

 

எவ்வளவு ஆரோக்கியமாக இருந்தோம்? எவ்வளவு வாசித்தோம்? எவ்வளவு சிந்தித்தோம்? எவ்வளவு நன்றாக உறவுகளை வைத்திருந்தோம்? எவ்வளவு அமைதியாக வாழ்ந்தோம்?  என்பதிலும் இருக்க வேண்டும்.

 

உடலுக்கு — இயக்கம்.
மனதுக்கு — வாசிப்பு.
வேலைக்கு — எல்லை.
உறவுகளுக்கு — நேரம்.
சிந்தனைக்கு — அமைதி.
வாழ்க்கைக்கு — ஒரு நல்ல Rhythm.

 

ஒருவேளை, நல்ல வாழ்க்கையின் ரகசியம் இன்னும் அதிகமாக ஓடுவதில் இல்லாமல், எப்போது ஓட வேண்டும், எப்போது நிற்க வேண்டும், எப்போது ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்பதைத் தெரிந்து கொள்வதில் இருக்கலாம்.

 

“வாழ்க்கையை வேலைக்கு இடையில் நடத்தாதீர்கள்; வேலை என்பது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி மட்டுமே என்று வாழுங்கள்.”

 

-         -  இரா. முனியசாமி

 

Rhythm of life 

 

வேர்க்கடலை — மண்ணின் அடியில் ஒளிந்திருக்கும் அரிய செல்வம் - இன்று தேசிய வேர்க்கடலை தினம்

இன்று தேசிய வேர்க்கடலை தினம். 

ஏழையின் பாதாம் பருப்பு என்று அன்புடன் அழைக்கப்படும் இந்த சிறு விதை, உண்மையில் இயற்கை நமக்களித்த மாபெரும் ஊட்டச்செல்வம். வெறும் பலகார பொருளாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு முழுமையான ஆரோக்கிய உணவாகவும் இதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

 

ஆரோக்கியத்தில் வேர்க்கடலையின் இடம்

 

நூறு கிராம் வேர்க்கடலையில் சுமார் 25.8 கிராம் புரோட்டீன் அடங்கியுள்ளது. இது பாதாம், முந்திரி, அக்ரூட் போன்ற பல வகை கொட்டைகளை விடவும் அதிகம். இதனுடன் இதயத்திற்கு நல்ல ஒற்றை-நிறைவுறா கொழுப்புகள் (monounsaturated fats), நார்ச்சத்து, வைட்டமின் E, நியாசின், மெக்னீசியம், போலேட் போன்ற ஊட்டச்சத்துகளும் நிறைந்துள்ளன. கொலஸ்ட்ரால் இல்லாத இந்த தாவர புரோட்டீன் இதய ஆரோக்கியத்தையும், இரத்த சர்க்கரை கட்டுப்பாட்டையும், நீண்ட நேர பசியின்மையையும் தரவல்லது.

 

ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையான புரோட்டீன்

 

பொதுவாக, ஒரு சராசரி வளர்ந்த மனிதனுக்கு ஒரு கிலோ உடல் எடைக்கு 0.8 கிராம் புரோட்டீன் என்ற அளவில் தேவைப்படும். அதாவது, 60 கிலோ எடை கொண்ட ஒருவருக்கு தினமும் சுமார் 48-50 கிராம் புரோட்டீன் தேவை. உடற்பயிற்சி செய்பவர்களுக்கும் வளரிளம் பருவத்தினருக்கும் இது இன்னும் அதிகமாகவே இருக்கும்.

 

எவ்வளவு வேர்க்கடலை சாப்பிடலாம்?

 

வேர்க்கடலை சத்துக்கள் நிறைந்திருந்தாலும், அதிக கலோரி கொண்டது (100 கிராமுக்கு சுமார் 567 கலோரி). ஆகவே, அளவோடு உண்பதே ஞானம். ஒரு நாளைக்கு 25-30 கிராம் (சுமார் ஒரு பிடி அளவு) வேர்க்கடலை போதுமானது. இது தினசரி புரோட்டீன் தேவையில் ஏறத்தாழ 15-20 சதவீதத்தை நிறைவு செய்யும், அதே நேரம் கலோரி மிகையையும் தவிர்க்கும்.

 

எந்த வடிவில் உண்பது நல்லது?

 

அவித்த வேர்க்கடலை — நீரில் வேகவைப்பதால் புரோட்டீன் சத்து சற்று குறைந்தாலும் (சுமார் 24 கிராம் வரை), எண்ணெய் சேர்க்கப்படாததால் இதுவே ஆரோக்கியமான தேர்வு. இதயத்திற்கும், எடை கட்டுப்பாட்டிற்கும் ஏற்றது.

 

கடலை மிட்டாய் — வெல்லம் அல்லது சர்க்கரையுடன் இணைந்திருப்பதால், வேர்க்கடலையின் நன்மையுடன் கூடுதல் சர்க்கரையும் உடலுக்குள் செல்கிறது. எப்போதாவது சிற்றுண்டியாக நல்லது, தினசரி உணவாக ஏற்றதல்ல.

 

மசாலா கடலை — எண்ணெயில் பொரிக்கப்பட்டு, உப்பும் காரமும் சேர்க்கப்படுவதால், சுவையில் முதலிடம் பெற்றாலும் ஆரோக்கிய அடிப்படையில் இதுவே கடைசி இடத்தில் நிற்கும். அதிக எண்ணெயும் உப்பும் இதய ஆரோக்கியத்திற்கு உகந்தவை அல்ல.

 

ஆக, சுவைக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் இடையே சமநிலை தேட விரும்பினால் — அவித்த வேர்க்கடலை > வறுத்த வேர்க்கடலை > மசாலா கடலை > கடலை மிட்டாய் என்ற வரிசையில் தேர்வு செய்யலாம்.

 

வரலாற்றில் வேர்க்கடலையின் மகிமை

 

நம் நாட்டு வரலாற்றிலும் வேர்க்கடலைக்கு தனி இடம் உண்டு. 1946ஆம் ஆண்டு, காந்தி அவர்கள்  தமது "ஹரிஜன்" இதழில் "வேர்க்கடலையின் பயன்பாடு" என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டார். அதில், வேர்க்கடலை மாவில் மற்ற எந்த தாவர பொருளையும் விட அதிக புரோட்டீன் இருப்பதாகவும், வங்காள பஞ்சத்தின்போது மக்களை காப்பாற்றியது தானியங்களை விட புரோட்டீனே என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார். ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் விளையும் வேர்க்கடலை, அதே நிலத்தில் விளையும் கோதுமை அல்லது அரிசியை விட பன்மடங்கு புரோட்டீனைத் தரும் என்பதும் அவரது கருத்தாக இருந்தது.

 

மேலும், 1930களில் காந்தி அவர்களின் தூண்டுதலால் தொடங்கப்பட்ட கிராம தொழில்கள் இயக்கம் — பின்னாளில் கதி மற்றும் கிராமத் தொழில் ஆணையம் (KVIC) என உருவானது — வேர்க்கடலை எண்ணெய் ஆட்டும் நாட்டு "செக்கு" தொழிலை கிராமப்புற பொருளாதாரத்தின் அடிப்படையாக மேம்படுத்த முயன்றது.

 

இன்றும் இந்தியாவே உலகிலேயே வேர்க்கடலை எண்ணெய் உற்பத்தியில் முதலிடத்தில் உள்ளது; குஜராத், தமிழ்நாடு, ஆந்திரா போன்ற மாநிலங்களில் இது அன்றாட சமையலின் அங்கமாக இருக்கிறது. இதனாலேயே வேர்க்கடலை "ஏழையின் பாதாம்" (poor man's almond) என்றும், எண்ணெய் வித்துக்களின் அரசன் என்றும் நம் நாட்டில் பாராட்டப்படுகிறது.

 

முடிவுரை

 

மண்ணின் அடியில் அமைதியாக வளரும் இந்த சிறு விதை, நம் உடலுக்குத் தேவையான புரோட்டீனையும், இதய ஆரோக்கியத்தையும், நீடித்த ஆற்றலையும் அளிக்கும் இயற்கையின் அற்புத பரிசு. அளவோடு, அவித்த வடிவில் தினமும் ஒரு பிடி வேர்க்கடலையை உண்பது — எளிய, சிக்கனமான, ஆனால் ஆழமான ஆரோக்கிய பழக்கமாக அமையும். இந்த தேசிய வேர்க்கடலை தினத்தில், நம் அன்றாட உணவில் இந்த சிறு விதைக்கு ஒரு சிறப்பிடம் தரலாம் அல்லவா?

 

—      இரா. முனியசாமி

 

(13/09/2026 – இன்று தேசிய வேர்கடலை நாள்)