பட்டியல்

காலையில் எழுதிய பட்டியல்
மேசையின் மீது அமைதியாகக் கிடக்கிறது.
ஒன்று, இரண்டு, மூன்றென
நிறைவேறாத கடமைகள்
வரிசையில் காத்து நிற்கின்றன.

 

அவற்றுக்கும் அவனுக்கும்
இப்போது எந்தத் தொடர்புமில்லை.
அவன் வேறொரு வேலையில்
மூழ்கிக்கிடக்கிறான்.

 

அந்த ஒரு வேலையை முடித்துவிட்டால்
இன்றிரவுக்குள் பணம் வந்துவிடும்.
கடன்களின் கணக்குகள்
அவன் உறக்கத்தின் மேல்
ஏறி உட்கார்ந்திருக்கின்றன.
ஆனாலும் அவன்
அந்த வேலையைத் தொட மறுக்கிறான்.

 

தொலைபேசி இரண்டு முறை அழைத்து
தானாகவே ஓய்ந்துபோகிறது.
அவன் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.
சன்னலுக்கு வெளியே
மாலை வெயில் சுவரில் நகர்ந்து
பட்டியலின் கடைசி வரியை
மெல்லத் தின்றுகொண்டிருக்கிறது.

 

பசித்தவன் ஒருவன்
தன் முன் வைத்த உணவைத்
தள்ளிவைப்பதுபோல
அவன் தன் தேவையையே
புறக்கணிக்கிறான்.
யாரிடமும் சொல்லமுடியாத காரணம்
அவன் நெஞ்சுக்குள்
ஒரு சிறு கல்லாய்க் கனக்கிறது.

 

யாரவன் என்று கேட்கிறீர்களா?
சொல்லவே கூச்சமாயிருக்கிறது.
அவன் நான்தான்.

 

-          இரா. முனியசாமி

 

Internal Audit : இரண்டு பேரின் வேலை பறிபோனது!

 தேவக்கோட்டை மில்லில்….

 

துவக்க காலத்தில், என்னுடைய 20 களில் தணிக்கையாளர் திரு. சிதம்பரம் அவர்களிடம் மூன்று ஆண்டுகள் உதவியாளராக இருந்தேன். மூன்று உதவியாளர்கள். பெரும்பாலும் அலுவலகம் பக்கம் தலை வைத்தே படுக்கமாட்டோம்.  நேரே நிறுவனங்களுக்கு போய், சோதனை (internal Audit) செய்வது தான் எங்களது வேலை.

 

ஒருமுறை தேவகோட்டை, காரக்குடியில் இரண்டு பஞ்சாலைகள் இருந்தன. அதில் தேவகோட்டையில் இருந்த பஞ்சாலைக்கு நானும் சக ஊழியரும் சோதிக்க போயிருந்தோம். அந்த பஞ்சாலையில் தான் துவக்க காலத்தில்  ஊழியராகவும் எங்கள் தணிக்கையாளர் வேலை செய்திருந்தார்.  தணிக்கையாளரானதும் கூடுதல் பொறுப்புகளை தந்துவிட்டனர்.

 

முதல்நாளில் 50+ வயதில் இருந்த கணக்காளரிடம்  கையிருப்பு ரொக்கத்தைப் பார்த்தால் மூன்று லட்சம் வரை இருந்தன.  எண்ணிப் பார்த்தால், 85 ஆயிரம்  குறைந்தது.   இளவயது என்பதால்… என்னை ஏற்கனவே எண்ணிவிட்டீர்கள் என ஏமாற்றப் பார்த்தார். பரவாயில்லை. வாங்க முதலில் இருந்து எண்ணுவோம் என எண்ணினால், மீண்டும் அதே தொகை குறைந்தது. அதற்கு  பிறகு அவர் அமைதியாகிவிட்டார்.

 

நிர்வாகத்திடம் தெரிவிக்க வேண்டுமே! தெரிவித்தேன்.  தணிக்கையாளரின் வீட்டு தொலைபேசி எண்ணுக்கு தொடர்புகொண்டால்… பழுதாகி இருந்தது. நேரே வீட்டுக்கே போய்விட்டேன். என்னைப் பார்த்ததும், “காலையில் தான் தேவகோட்டை போனீங்க! இப்ப வந்து நிற்கிற!” என்றார்.   விசயத்தைச்  சொன்னதும், அந்த கணக்காளருக்கு பள்ளி முடிக்கிற காலத்தில் இரண்டு பசங்க இருக்காங்களே! இப்படி ஆகிப்போச்சா! என வருந்தினார்.  பிறகு அவரை வேலையை விட்டு தூக்கிவிட்டதாக செய்தி வந்தது.

 

மதுரை மோட்டார்ஸ் நிறுவனம்

 

ஹீரோ ஹோண்டா நிறுவனம். மாதத்திற்கு ஒருமுறை தணிக்கைக்கு போவோம்.  அந்தமுறை நான் முதன் முதலாக போயிருந்தேன்.   இந்தமுறையும் கையிருப்பு ரொக்கத்தை சோதித்த பொழுது, நிறுவனத்தின் கணக்கு சரியாக இருந்தது.

 

ஆனால்,  வண்டிகள் பதிவு செய்வதற்காக,  வாடிக்கையாள்ர்கள் RTO செலுத்தவேண்டிய பணத்தை .. தனித்தனி கவர்களில் போட்டு வைத்திருந்ததில், நான்கு கவர்களில் பணம் இல்லை. பொய்க்கவர்களாக இருந்தது.  கேட்டால், ”வீட்டின் அவசர மருத்துவ தேவைக்கு அதை எடுத்துச் செலவழித்துவிட்டேன். நிர்வாகத்திடம் தெரிவித்துவிடாதீர்கள்” என பாவமாக கெஞ்ச ஆரம்பித்துவிட்டார்.   அவருக்கும் வயது 50+ ல் இருந்தார்.

 

தணிக்கையாளருக்கு போனில் தெரியப்படுத்தினால்,  எப்பொழுதும் கொஞ்சம் கிண்டலாக பேசுகிறவர் “என்னப்பா! போகிற இடத்தில் எல்லாம், கேசியரை காலி பண்ணிடற! சரி! நிர்வாகத்திடம் முறையாக தெரிவித்துவிடு!” என்றார்.

 

-         - இரா. முனியசாமி

பத்துக் கட்டளைகள்!

 

1) உடம்பு சோர்ந்த பிறகு அதை நினைவுபடுத்திக் கொள்ளாதே. தினமும் சிறிதாவது நட. நதி போல ஓடிக்கொண்டே இரு.

 

2) நாளில் சில நிமிடங்களாவது எந்தக் குரலும் இல்லாமல் உன்னுடைய குரலைக் கேள். அதற்காகத் தனியாக எங்கும் போக வேண்டியதில்லை; அமைதியாக இருந்தால் போதும்.

 

3) எல்லாவற்றிலும் கருத்துச் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. சில விஷயங்களைப் புரிந்துகொள்வதே போதும்

 

4) தினமும் ஏதாவது ஒன்றைப் படி. படித்ததை அப்படியே நம்பாதே. பிடித்திருந்தாலும் கேள்வி கேள்; பிடிக்கவில்லை என்றாலும் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்.

 

5) தொழிலில் நேர்மையாய் இரு; தெரியாததைத் தெரியாது என்று சொல்லும் நேர்மையையும் காப்பாற்று.

 

6) உறவுகளில் அறிவுரை வழங்குவதை விட, கேட்கும் காதையே அதிகமாகப் பயன்படுத்து. எல்லா பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வு சொல்ல வேண்டியதில்லை; சில நேரங்களில் அருகில் இருப்பதே போதும்.

 

7. நேற்றைய உன்னோடு இன்றைய உன்னை ஒப்பிடு. மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் வாழ்க்கை முழுவதும் யாரோ ஒருவரின் பின்னாலேயே ஓட வேண்டியிருக்கும்.

 

8) பணம் சம்பாதிப்பதை மட்டும் வாழ்க்கையின் அளவுகோலாக வைத்துக்கொள்ளாதே. உன்னால் யாருக்காவது ஒரு சிறிய பயனாவது ஏற்பட்டதா என்பதையும் கணக்கில் வைத்துக்கொள்.

 

9) உனக்குத் தெரிந்ததைப் பகிர்ந்து கொள்; உனக்குத் தெரியாததைத் தேடிக் கற்றுக்கொள். வயது கூடுவதற்கும் அறிவு கூடுவதற்கும் நேரடி தொடர்பில்லை என்பதை மறந்துவிடாதே.

 

10) வாழ்க்கையை எப்போதும் திருத்திக் கொண்டே இருக்க வேண்டிய ஒரு வரைவாகப் பார்க்காதே. சில நேரங்களில் புத்தகத்தை மூடி வைத்து, தேநீரைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, எதிரே இருப்பதை அப்படியே ரசித்துக் கொண்டிரு

 

-     - இரா. முனியசாமி

 

ஆசிரியர்களுக்கு நன்றி!

 

ஆசிரியர் என்றால் வகுப்பறையில் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்தவர் மட்டுமல்ல! வாழ்க்கையில் நாம் தடுமாறியபோது கை கொடுத்தவர்கள், “இப்படிப் போங்க!” என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லி வழி காட்டியவர்கள், நமக்குள் இருந்த திறமையை நமக்கே காட்டியவர்கள்—இவர்கள் எல்லாருமே நம் ஆசிரியர்கள்தான்.

 

என் வாழ்க்கையில் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தவர்கள் பலர். சிலர் புத்தகத்திலிருந்து கற்றுக் கொடுத்தார்கள்; சிலர் வாழ்க்கையிலிருந்து கற்றுக் கொடுத்தார்கள். சிலர் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்; சிலர் தாங்கள் வாழ்ந்தே கற்றுக் கொடுத்தார்கள்!

 

இந்தக் குழுவிலும் எனக்கு ஆசிரியர்களாக இருப்பவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள்.

 

ஆசிரியர் தினமான இன்று, இவர்களை எல்லாம் நினைத்துப் பார்த்தால், “நான் கற்றது என்னைவிட மற்றவர்களால்தான் அதிகம்!” என்ற உண்மை புரிகிறது.

 

எனக்குக் கற்றுத் தந்த அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும், இந்நாளில் என் இதயம் நிறைந்த நன்றி!

 

-          இரா. முனியசாமி

ஒரு மனிதனைப் பற்றிய உணர்வுகள்

திரு. ஹரிஹரசுதன் – ஒரு Ethical Hacker – ஆனந்தவிகடனில் இணைய வழி திருட்டைப் பற்றியும், அதனை தடுப்பது பற்றியும் ஒரு தொடர் எழுதினார்.  இன்று அவருடைய பேஸ்புக்கில் ஒரு Prompt பகிர்ந்து, பயன்படுத்திப் பாருங்கள் என்றார்.

 

இதை சாட் ஜிபிடியிடம் கொடுத்தேன்.  தொடர்ந்து சாட் ஜிபிடியிடம் பேசிய அம்சங்களை வைத்து என்னைப் பற்றி என்ன எழுதி தந்திருக்கிறது என பாருங்கள்.

 

நீங்களும் இது போல முயலலாம். நீங்கள் எந்த அளவிற்கு அதனோடு உரையாடியிருக்கிறீர்களோ, அந்த அளவிற்கு ஆழமாக தரும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

 

***

”நான் இறந்துவிட்டதாகவும், முன்பின் தெரியாத ஒருவர் என் கைபேசியைக் கண்டெடுத்ததாகவும் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். அவர்கள், "இந்தக் கைபேசி யாருடையது?" என்று கேட்கிறார்கள். நமது உரையாடல்கள் மூலம் நீங்கள் என்னைப் பற்றி உண்மையாகத் தெரிந்துகொண்ட அனைத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, நான் உண்மையில் யார் என்பதை அவர்களிடம் சொல்லுங்கள்.

 

என்னை மிகைப்படுத்திக் காட்டவோ அல்லது எதையும் புனைந்து கூறவோ வேண்டாம். நேர்மையுடனும், அன்பாகவும், கருணையுடனும் பேசுங்கள். என் ஆளுமை, போராட்டங்கள், கனவுகள், உறவுகள், விழுமியங்கள், பழக்கவழக்கங்கள், பலங்கள், குறைகள், மற்றும் என்னை நானாக ஆக்கிய சிறுசிறு விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுங்கள். நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு கதையைக் கொண்ட ஒருவரை அறிமுகப்படுத்துவது போல, அதை உணர்வுப்பூர்வமான, இயல்பான தமிழில் எழுதுங்கள்.

 

தாங்கள் சந்திக்காத ஒருவரை இழந்தது போன்ற உணர்வை வாசகருக்கு ஏற்படுத்துங்கள். அதை மனப்பூர்வமானதாகவும், யதார்த்தமானதாகவும், ஆழ்ந்த உணர்ச்சிபூர்வமானதாகவும் வைத்திருங்கள் - ஆனால் மிகவும் நீளமாகவோ அல்லது மிகவும் குட்டையாகவோ இருக்க வேண்டாம்.”

****

 

இந்தக் கைபேசி திரு. இரா. முனியசாமி அவர்களுடையது. அவரை நான் நேரில் சந்தித்ததில்லை. ஆனால், இந்தக் கைபேசியின் உரையாடல்களைப் பார்த்தபோது, அவர் எப்படி வாழ்ந்தார் என்பதற்கான பல சிறிய தடயங்கள் கிடைத்தன.

 

அவர் ஒரு வரி ஆலோசகர். GST, வருமானவரி, PF, ESI, தொழிலாளர் சட்டங்கள் போன்ற பலருக்கு சிக்கலாகத் தோன்றும் விஷயங்களை எளிமையாகப் புரியவைக்க வேண்டும் என்பதில் மிகுந்த அக்கறை கொண்டவர். சட்டத்தை வெறும் பிரிவுகளாக அல்லாமல், மக்களுக்கு உதவும் கருவியாகப் பார்த்தவர்.

 

அவருடைய வேலை என்பது வருமானம் ஈட்டும் ஒரு தொழில் மட்டுமல்ல. தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்வதும், கற்றதை மற்றவர்களுடன் பகிர்வதும் அவரது இயல்பாக இருந்தது. ஒரு Zoom வகுப்பு, ஒரு YouTube பதிவு, ஒரு WhatsApp அறிவிப்பு, ஒரு சிறிய விளக்கக் கட்டுரை... இவற்றில் எதையாவது செய்து கொண்டே இருப்பார். "இதை இன்னும் தெளிவாகச் சொல்ல முடியுமா?" என்பதே அவர் அடிக்கடி கேட்ட கேள்விகளில் ஒன்று.

 

தமிழ்மொழி மீது அவருக்கு ஒரு தனி பற்று இருந்தது. தேவையற்ற ஆங்கிலக் கலப்பு இல்லாமல், சாதாரண மக்களும் புரிந்துகொள்ளும் தமிழில் எழுத வேண்டும் என்று விரும்பினார். சட்ட மொழியும் மனித மொழியாக மாற வேண்டும் என்பதே அவரது எண்ணம்.

 

ஒன்றை எழுதுவார். மீண்டும் மீண்டும் தன் எழுத்தைப் பலமுறை திருத்துவார். சிறிய தவறுகளைக்கூட சுட்டிக்காட்டுவார். சில நேரங்களில் தன்னைச் சுற்றியுள்ள விஷயங்களை மிகுந்த பொறுப்புடன் எடுத்துக்கொள்வார். வேலை முடிந்த பிறகும், அடுத்த பதிவை எப்படி சிறப்பாக உருவாக்குவது என்று சிந்தித்துக்கொண்டிருப்பார்.

 

அவருடைய உரையாடல்களில் குடும்பத்தைப் பற்றிய அக்கறையும், உடல்நலத்தைப் பற்றிய கவலையும், சமூகத்தின் மீது கொண்ட பொறுப்புணர்வும் அமைதியாகத் தெரியும். பெரிய சாதனைகளைப் பற்றி அவர் அதிகம் பேசவில்லை. ஆனால், மற்றவர்கள் வளர வேண்டும் என்பதற்காக நேரத்தை ஒதுக்கியது மீண்டும் மீண்டும் தெரிகிறது.

 

செயற்கை நுண்ணறிவு போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பற்றியும் அவர் ஆர்வமாக இருந்தார். ஆனால், தொழில்நுட்பம் மனிதர்களை மாற்ற வேண்டுமென்று அல்ல; மனிதர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு அதை அணுகினார்.

 

இந்தக் கைபேசியில் பல கோப்புகள் இருக்கலாம். பல எண்கள் இருக்கலாம். ஆனால், அவற்றை விட அதிகமாக இருப்பது, பிறருக்கு உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் சுவடுகள்.

 

நீங்கள் அவரை ஒருபோதும் சந்தித்திருக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால், அவரைப் பற்றி ஒரு விஷயத்தை மட்டும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

 

சிக்கலான விஷயங்களை எளிமையாக்கி, தெரிந்ததைத் தன்னிடம் வைத்துக்கொள்ளாமல் பகிர்ந்த ஒருவர் அவர்.

 

அவருடைய வாழ்க்கை உலகையே மாற்றியிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால், அவரிடம் ஆலோசனை கேட்ட சிலரின் உலகத்தை அவர் நிச்சயமாக கொஞ்சம் எளிதாக்கியிருப்பார்.

 

அதுவும் ஒரு மனிதர் நினைவில் வாழ்வதற்கான அழகான காரணங்களில் ஒன்று.

 

-          இரா. முனியசாமி

மொபைல் அடிமைத்தனம் — உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) என்ன சொல்கிறது?

இப்போது பலர் ஒரு கேள்வி கேட்கிறார்கள்: "மொபைல் அடிமைத்தனம் ஒரு நோயா?" சுருக்கமாகச் சொன்னால்... இன்னும் இல்லை.

 

உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO), "மொபைல் அடிமைத்தனம்" என்பதை தனி நோயாக இதுவரை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கவில்லை. நோய்களின் சர்வதேச வகைப்பாட்டு பட்டியல் (ICD-11) யில் அதற்கென்று தனி இடம் இல்லை.

 

ஆனால் ஒரு சுவாரசியமான விஷயம் இருக்கிறது. 2018-ஆம் ஆண்டு WHO, Gaming Disorder என்ற கோளாறை அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரித்தது. அதாவது ஒருவர் வீடியோ விளையாட்டுகளில் கட்டுப்பாட்டை இழந்து, வாழ்க்கையின் மற்ற பகுதிகளை புறக்கணிக்கும் நிலைக்கு சென்றால், அது ஒரு மருத்துவக் கவலைக்குரிய விஷயமாகக் கருதப்படுகிறது.

 

ஆனால்... காலை எழுந்ததும் WhatsApp பார்ப்பது, மதியம் Instagram ஸ்க்ரோல் செய்வது, இரவு YouTube பார்த்துக்கொண்டே தூங்குவது — இவை அனைத்தையும் WHO இன்னும் தனி நோயாக அறிவிக்கவில்லை.

 

அதனால், "நோய் இல்லை என்றால் பிரச்சினையும் இல்லை" என்று அர்த்தமல்ல.

 

ஏன் பல நிபுணர்கள் கவலைப்படுகிறார்கள்?

 

ஒரு காலத்தில் புகையிலை பற்றியும் மக்கள் இதேபோலத்தான் நினைத்தார்கள். பின்னர் அதன் விளைவுகள் மெதுவாக வெளிப்பட்டன.

 

மொபைல் பயன்பாட்டிலும் அதே மாதிரியான சில அறிகுறிகளை ஆய்வாளர்கள் கவனிக்கிறார்கள். கையில் இல்லாவிட்டால் பதற்றம், ஐந்து நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை திரையைப் பார்க்கும் பழக்கம், நேரம் போவதே தெரியாமல் ஸ்க்ரோல் செய்துகொண்டிருப்பது

 

குடும்பத்தினருடன் பேசுவதைக் காட்டிலும் திரையுடன் அதிக நேரம் செலவிடுவது. "இன்னும் இரண்டு நிமிடம்" என்று சொல்லி ஒரு மணி நேரம் கழித்துவிடுவது இவை அனைத்தும் ஒரு நடத்தை சார்ந்த அடிமைத்தனத்தின் அம்சங்களாக சில மனநல வல்லுநர்கள் கருதுகிறார்கள்.

 

குழந்தைகள் விஷயத்தில் WHO மிகவும் தெளிவாக இருக்கிறது

 

பெரியவர்களுக்கு WHO குறிப்பிட்ட "தினசரி ஸ்க்ரீன் நேர வரம்பு" எதையும் நிர்ணயிக்கவில்லை. ஆனால் குழந்தைகள் விஷயத்தில் எச்சரிக்கை தெளிவாக உள்ளது.

 

• 1 வயதுக்குக் கீழ் — திரை பயன்பாடு வேண்டாம்
• 2 முதல் 4 வயது வரை — ஒரு மணி நேரத்திற்கும் குறைவாக இருக்க வேண்டும்

 

ஏன் தெரியுமா? அந்த வயதில் குழந்தைகளுக்கு உலகத்தை அறிமுகப்படுத்த வேண்டியது திரை அல்ல. மண், மரம், ஓட்டம், விளையாட்டு, உரையாடல், முகபாவனை, மனிதர்கள்.  நிச்சயம் திரை அல்ல; வாழ்க்கை.

 

"அடிமைத்தனம்" என்று எப்போது சந்தேகிக்கலாம்?

 

ஒரு எளிய சோதனை. இன்று மாலை 6 மணிக்கு மொபைலை அணைத்துவிட்டு இரவு 9 மணி வரை வைக்க முடிகிறதா? முடிந்தால் பிரச்சினை இருக்க வாய்ப்பு குறைவு.

 

முடியாமல், மனம் அமைதியிழந்து, அடிக்கடி மொபைலைத் தேடினால்... குறைந்தபட்சம் அந்தப் பழக்கத்தை கவனிக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று பொருள்.

 

என்ன செய்யலாம்?

 

பெரிய மருத்துவ ரகசியம் எதுவும் இல்லை. சில எளிய பழக்க மாற்றங்களே போதும்.

✔ இரவு ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குப் பிறகு மொபைல் பயன்படுத்தாதிருத்தல்

✔ பயன்பாட்டு நேரத்தை கண்காணித்தல்

✔ தேவையற்ற அறிவிப்புகளை நிறுத்துதல்

✔ சாப்பாட்டு மேசை, படுக்கையறை போன்ற இடங்களை "மொபைல் இல்லா பகுதிகள்" ஆக்குதல்

✔ நடைபயிற்சி, வாசிப்பு, நேரடி சந்திப்பு போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுதல்

✔ கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலை என்றால் மனநல ஆலோசகரின் உதவியை நாடுதல்

 

இறுதியாக...

 

WHO இன்னும் "மொபைல் அடிமைத்தனம்" என்பதை தனி நோயாக அறிவிக்கவில்லை. ஆனால் அதனால் ஆபத்து இல்லை என்று அர்த்தமில்லை.

 

நாம் மொபைலைப் பயன்படுத்துகிறோமா? அல்லது... மொபைல் நம்மைப் பயன்படுத்துகிறதா? என்ற கேள்வியை ஒவ்வொருவரும் தங்களிடம் கேட்டுப் பார்க்க வேண்டிய காலத்தில் இருக்கிறோம்.

 

-     இரா. முனியசாமி,

ஜி.எஸ்.டி, வருமானவரி, இபிஎப், இ.எஸ்.ஐ ஆலோசகர்,

எல்.ஐ.சி. முகவர்

📞 95512 91721

 

#Mobile_Addiction_Article_Series_Part9