> குருத்து

April 23, 2011

லெனின் பிறந்த நாளில்...



நேற்று மாலையில் மக்கள் கலை இலக்கிய கழகமும், அதன் தோழமை அமைப்புகளும், லெனின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு, சென்னையில் பல பகுதிகளிலும் அறைக்கூட்டங்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். இனிப்புகளும் வழங்கினார்கள்.

அந்நிகழ்வில் சில தோழர்கள் லெனின் பற்றிய நினைவுகளையும், சோவியத் ரசியா தொடர்பான செய்திகளையும் பகிர்ந்து கொண்டார்கள். இரண்டு பெண் தோழர்கள் பகிர்ந்து கொண்டதை, உங்களோடு பகிர்கிறேன்.

****

சோவியத் ரசியாவில் லெனினை ஒருமுறை சந்தித்த ஓவியர், தோழர் லெனின் 'எழுதுவதாக, கூட்டத்தில் உரையாற்றுவதாக' என பல ஓவியங்களை வரைந்து மக்கள் பார்வைக்கு ஏற்பாடு செய்கிறார்.

பலரும் பார்த்து செல்கிறார்கள். ஒரு விவசாயி, ஒரு ஓவியத்தை குறு குறுவென்று பார்க்கிறார். லெனின் சில விவசாயிகளுடன் உரையாடுவதாக உள்ள படம் அது. ஓவியர் அவரிடம் " என்ன அப்படி பார்க்கிறீர்கள்?" என்றதற்கு, அந்த விவசாயி "இந்த படத்தில் லெனின் பனிக்காக கோட்டு போட்டிருக்கிறார். ஆனால், விவசாயிகள் கோட்டு ஏதும் அணியாமல் இருக்கிறார்கள். எங்கள் லெனின் இப்படிபட்டவரல்ல! விவசாயிகள் கோட்டு அணியவில்லையென்றால், அவரும் அணியமாட்டார்" என்றாராம்.

மக்கள் தலைவர் என்ற சொல்லுக்கு மகத்தான உதாரணம் தோழர் லெனின்.

****

நாங்கள் சிறு நகரம் ஒன்றில் இயக்க பிரச்சாரம் முடித்து, ஒரு கடைக்கு அருகே நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.

ஒருவர் பக்கத்தில் இருக்கும் கடைக்கு, பேருந்து நிலையத்திலிருந்து, கடைக்கும் வருவதும், பின் சட்டை பையை தொட்டுப் பார்ப்பதும், யோசனையாய், மீண்டும் பேருந்து நிலையத்திற்கே செல்வதுமாய் இருந்தார். தோற்றத்தில் விவசாயியாக இருந்தார். ஐந்தாவது முறை வந்தவர், கடைக்குள் நுழைந்து, ஒரு ஐஸ்கிரீமோடு வெளியே வந்தார். ஒருவித கூச்சத்தோடு, சாப்பிட ஆரம்பித்தார்.

தன் உழைப்பால் ஊருக்கெல்லாம் விளைபொருள்களை உருவாக்கி தரும் விவசாயிக்கு, ஒரு ஐஸ்கீரிம் வாங்கி சாப்பிடுவது அபூர்வமான ஒன்றாக இருக்கிறது.

சோவியத் ரசியாவில், ஒரு விமான நிலையத்தில் நூற்றுக்கணக்கான சிறு சிறு விமானங்கள் வரிசையாய் நிற்கின்றன. அதைப் பார்த்த, ஒரு வெளிநாட்டு பயணி 'இந்த விமானங்கள் யாருக்கானவை?" என கேட்டதற்கு, இவைகள் எல்லாம் விவசாயிகளுக்கானவை. அவர்களுடைய கிராமத்திலிருந்து, இங்கு வருவதற்கு பயன்படுத்துகிறவை என்றார்களாம்.

*****

April 20, 2011

ஏதாச்சும் செய்யனும் பாஸ்!

புதுசா இது யார்றா கிளம்பி இருப்பது? என என்னைப் பார்க்கிறது புரியுது. நமக்கு எல்லாம் அவ்வளவு தெளிவு பத்தாது பாஸ்.

இருப்பதை வைத்துக்கொண்டு, கூழோ, கஞ்சியோ, கையேந்தி பவன்ல குடிச்சுட்டு காலத்தை ஓட்டுகிற ஆள் பாஸ். யாரிடமாவது கடன் வாங்கனும்னு நினைச்சாலே, காய்ச்சல் வந்திரும் பாஸ். அப்படியே வாங்கிட்டா குடுக்குற வரைக்கும் தூக்கத்திலே கெட்ட கெட்ட கனவா வரும் பாஸ்.

நம்மிடம் யாரும் பண உதவி மட்டும் கேட்க மாட்டாங்க பாஸ். நம்மளை விட ஏழை யாராவது கேட்டு, கையில் இருப்பதை தந்துவிட்டாலோ, தானமா கொடுத்திட்டா நினைச்சு, மறந்திருவேன் பாஸ்.

கிரடிட் கார்டு என்கிட்ட கிடையாது பாஸ். வீட்டுல வந்து பார்த்துட்டு, பிரிஜ் இல்ல, கிரைண்டர் இல்ல! இவன் ஒர்த் இல்லன்னு சொல்லி, கிரடிட் கார்டு தரமறுத்துட்டாய்ங்க பாஸ். டெபிட் கார்டுல 5 தேதிக்கு மேலேயே ஜீரோ பேலன்ஸ் வந்துரும் பாஸ். நான் யாருகிட்ட டெபிட் கார்டு கொடுக்கிறது பணம் எடுத்துங்கங்க என சொல்றது பாஸ்?

அப்புறம் பாஸ். இந்த பொய். கடன் வாங்குகிறதில உள்ள பயம் என்ன பயம் தெரியுமா பாஸ். பொய். சரளமா சொல்லனும். சென்னையில இருந்துகிட்டே மும்பாய் போயிருக்கிறதா சொல்லனும். செக்கே வராவிட்டாலும், செக் பவுன்ஸ் ஆயிருச்சுன்னு கொஞ்சும் கூட வாய் கூசாம‌ சரடு விடனும் பாஸ். நாம தப்பி தவறி ஒரு பொய் சொல்லிட்டா, அந்த பொய் மடியிலேயே கனமா இருக்கும் பாஸ். எப்ப அவிழ்ந்து விடும்னு பயத்திலே திக்கு திக்குன்னு இருக்கும் பாஸ். நம்மலால முடியாது பாஸ்.

பிறகு, கடன் வாங்குறதுக்கு தோல் கலரு முக்கியமான தகுதி பாஸ். சிவப்பா இருக்கிறவன் நேர்மையானவன். கருப்பா இருக்கிறவன்னு பிராடுன்னு எல்லோரும் நம்புறாங்க பாஸ். நம்ம கருப்பு பாஸ். யார் பாஸ் நம்மளை நம்பி, கடனை தருவாங்க?

இன்னொரு விஷயம் பாஸ். ஒரு மனுசனுக்கு முடியலைன்னு, டக்குன்னு துண்ட விரிச்சு "போடுங்க மக்களே!" என கலெக்ட் பண்ற டைமிங் மேனேஜ்மென்ட் நமக்கு சுட்டு போட்டாலும் வரவே வராது பாஸ். அதற்கு பிறகு, போட்ட மக்களே பணத்தை கேட்கும் பொழுது, துண்டுல கலெக்ட் பண்ணுனதை, ரொட்டேஷன்ல விட்டு, பல மாதங்கள் கழித்து, கர்ச்சீப்-ல கட்டித்தர்ற சாமர்த்தியம் இந்த ஜென்மத்திலே வரவே வராது பாஸ்.

எல்லாத்தையும் செஞ்சுட்டு, வருந்தி மன்னிப்பு கேட்டுகிறேன். மிக அதிக கால அவகாசம் தேவைப்படுகிறது என சொல்லி, மக்கள் மறக்கிற வரைக்கும், எஸ்கேப் ஆவறதுக்கு ஒரு தில் வேணும் பாஸ். அந்த தில் நமக்கெல்லாம் வர்றதுக்கு முன்னாடி வயசாகி மண்டைய போட்டுறுவோம் பாஸ்.

இன்னும் முக்கியமான ஒண்ணு பாஸ். நண்பர்கள் பாஸ். எவ்வளவு தான் தப்பு, தண்டா, பொறுக்கித்தனம், பிராடுத்தனம் பண்ணினாலும், நம்மளை சுத்தி தூண் மாதிரி நின்னு காப்பத்தறது அவங்க தான் பாஸ். எனக்கும் தான், டைமிங் மேனேஜ்மென்ட், கேஸ் மேனஜ்மென்ட், பீலிங்ஸ் மேனேஜ்மென்ட் பலவீனமா இருக்கு பாஸ். இதெல்லாம் தெரிஞ்ச நமக்கு வாய்ச்ச நண்பர்கள் நம்மளை விட நல்லவங்க பாஸ். மத்தவங்க வந்து கும்ம‌ தேடுறதுக்கு முன்னாடியே, நம்மளை தூக்கிலே மாட்டி தொங்க விட்டுறுவாங்க‌ பாஸ்.

நம்ம 'டம்மி பீஸ்' பாஸ். இதெல்லாம் வாய்ச்சவங்க 'ஜென்டில்மென்' பாஸ்.

*****

இந்த பதிவுக்கு தொடர்பில்லாத சுட்டிகள் :





April 18, 2011

அடே கடவுளே! மார்க்சியவாதிகள் சொன்னது உண்மைதான்!-அசாங்கே!

அமெரிக்க அரசு முதல் இந்திய அரசு வரை பல்வேறு நாட்டு அரசுகளின் ரகசிய சதித்திட்டங்களை ஆவண ஆதாரங்களுடன் அம்பலப்படுத்தி வருவது "விக்கிலீக்ஸ்" என்ற இணையத்தளம். இதன் முதன்மை ஆசிரியர் ஜூலியன் அசாங்கே.

இவரது விரிவான பேட்டி ஒன்றை இந்து நாளிதழ் சமீபத்தில் வெளியிட்டு உள்ளது. அவரிடம் கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்வியும், அவரது பதிலும் வருமாறு:

கேள்வி : அமெரிக்க நாட்டின் ஜனாதிபதி, உலகத்துக்கே ஜனாதிபதி என்பதைப் போல நடந்து கொள்கிறார் என்றும், இந்திய அரசின் கொள்கைகளை நிர்ணயிப்பதில் அமெரிக்க அரசு பெரும் செல்வாக்கு செலுத்துகிறது என்றும் நீங்கள் வெளியிட்டுள்ள ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இது உங்களுக்கு ஆச்சரியம் அளிக்கிறதா?

பதில் : இல்லை. மற்ற நாடுகளிடம் அமெரிக்கா எப்படி நடந்து கொள்கிறது என்பதற்கான ஆவணங்களையும் நாங்கள் வெளியிட்டுள்ளோம். அவற்றைப் பார்க்கும் போது, இந்தியாவிடம் அமெரிக்க நடந்து கொள்வது எனக்கு ஆச்சர்யம் அளிக்கவில்லை.

இந்த ஆவணங்கள் அனைத்தும் எனக்கு கிடைத்ததும் அவற்றை நான் படிக்கத் தொடங்கினேன். அப்போது தான், "அடக் கடவுளே! தென் அமெரிக்க நாடுகளின் மார்க்சியவாதிகள் 1960‍‍ஆம் ஆண்டுகளில் சொன்னதெல்லாம் உண்மைதான்!" என்று நான் நினைத்தேன்.

அமெரிக்க அரசின் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகத்தின் மீது ஏராளமான புகார்களை அந்த மார்க்சியவாதிகள் கூறிவந்தார்கள். அவை வெற்று வசனம் அல்ல. அது மட்டுமல்ல. அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகம் என்பது அமெரிக்க முதலாளிகளின் கருவிதான் என்றே தோன்றுகின்றது. இந்த அமைச்சகத்தின் பிரதிநிதிகள் உலகம் முழுவதும் சென்று அனைத்து நாடுகளின் அரசியல், தொழிற்சங்கம் உள்ளிட்ட அனைத்திலும் தலையிடுகிறார்கள் என்பதும் தெரிகிறது.

இவ்வாறு அசாங்கே கூறியுள்ளார்.

"தோழமை" இதழிலிருந்து..