குழந்தைகளும் மொபைலும்!

குழந்தைகளின் நேரத்தை மட்டும் அல்ல... அவர்களுடைய எதிர்காலத்தையே மொபைல் திருடுகிறதா?

 

"என் மகன் நாள் முழுக்க மொபைல்தான் பார்க்கிறான்..." "என் மகள் சாப்பிடும்போதும் YouTube வேண்டும் என்கிறாள்..." "படிக்க உட்கார வைத்தால் இரண்டு நிமிடத்தில் எழுந்துவிடுகிறார்கள்..." இவை இன்று பல வீடுகளில் கேட்கப்படும் பொதுவான புலம்பல்கள்.

 

ஆனால் ஒரு கேள்வி. உண்மையில் மொபைல் குழந்தைகளிடமிருந்து என்ன திருடுகிறது? நேரமா? தூக்கமா? படிப்பா?  இல்லை. அதைவிட முக்கியமான ஒன்றை. மனிதனாக வளர வேண்டிய அடிப்படைத் திறன்களை என்பது கவனிக்கத்தக்கது.

 

பிரச்சினை மொபைல் அல்ல; அது பிடித்துக் கொள்ளும் நேரம்

 

ஒரு குழந்தை மொபைலில் செலவிடும் ஒவ்வொரு மணிநேரமும், வேறு ஏதோ ஒரு அனுபவத்தை இழக்கிறது. நண்பர்களுடன் விளையாடுவதில்லை. புத்தகம் வாசிப்பதில்லை. குடும்பத்தினருடன் பேசுவதில்லை. சுற்றியுள்ள உலகத்தை கவனிப்பதில்லை.

 

குழந்தையின் தன்னம்பிக்கை, சமூகத் திறன், சிந்தனைத் திறன் ஆகியவை உருவாகும் இடங்கள் இவையே.

 

வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் மூளை

 

குழந்தையின் மூளை இன்னும் கட்டுமானப் பணியில் இருக்கிறது. கவனம் செலுத்துதல், பொறுமை, திட்டமிடுதல், முடிவெடுத்தல், உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துதல் போன்ற திறன்கள் இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் வலுப்பெறுகின்றன. ஆனால் தொடர்ந்து குறுகிய வீடியோக்கள், முடிவில்லா ஸ்க்ரோல், இடையறாத அறிவிப்புகள் கிடைத்தால், மூளை வேகமான தூண்டுதல்களுக்கு பழகிவிடுகிறது.

 

அதனால்தான் 20 விநாடி வீடியோ ஈர்க்கிறது; 20 நிமிடப் பாடம் சிரமமாகிறது. புத்திசாலித்தனம் குறைவதில்லை. ஆனால் நீண்ட நேரம் கவனம் செலுத்தும் திறன் பலவீனமடையலாம்.

 

சலிப்பைத் தாங்கும் திறன் ஏன் முக்கியம்?

 

சலிப்பு என்பது வெறும் வெற்றிடம் அல்ல. அதில்தான் கற்பனை பிறக்கிறது. சிந்தனை வளர்கிறது. படைப்பாற்றல் உருவாகிறது. இன்று பல குழந்தைகள் சில நிமிடங்கள் கூட திரையின்றி இருக்க முடியாமல் போகிறது.

 

சலிப்பைத் தாங்க முடியாத மனம், பின்னர் வாழ்க்கையின் சவால்களையும் தாங்க சிரமப்படலாம்.

 

மனிதர்களுடன் பழகும் திறன் எப்படி உருவாகிறது?

 

விளையாட்டு மைதானத்தில் குழந்தைகள் தோல்வியை, பகிர்ந்து கொள்வதை, காத்திருப்பதை, மன்னிப்பதை கற்றுக்கொள்கிறார்கள். இவை எந்தப் பாடப்புத்தகத்திலும் இல்லை.

 

அதிக நேரம் திரையில் செலவிட்டால், நேரடி மனிதத் தொடர்புகள் குறைகின்றன. அதன் விளைவாக சில குழந்தைகள் புதியவர்களிடம் பேசத் தயங்குகிறார்கள். கண்களைப் பார்த்து பேச சிரமப்படுகிறார்கள். சமூக நிகழ்ச்சிகளில் சங்கடப்படுகிறார்கள்.

 

நண்பர்கள் ஆயிரம் பேர் இருக்கலாம்...

 

சமூக வலைத்தளங்களில் பின் தொடர்பவர்கள் (Followers) ஆயிரம் பேர் இருக்கலாம். ஆனால் மனம் உடையும் நேரத்தில் பேச ஒரு நண்பர் கூட இல்லாமல் போகலாம். தனிமை என்பது தனியாக இருப்பது அல்ல; யாரிடமும் மனம் திறக்க முடியாத நிலை

.

உணர்ச்சிகளை சமாளிக்கிறோமா, மறைக்கிறோமா?

 

சோகம் வந்தால் மொபைல். கோபம் வந்தால் மொபைல். தனிமை வந்தால் மொபைல். இப்படி ஒவ்வொரு உணர்ச்சியிலிருந்தும் தப்பிக்க திரையைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினால், உணர்ச்சிகளை நேரடியாக எதிர்கொள்ளும் திறன் வளராமல் போகலாம்.

 

தூக்கத்தின் விலை

 

இரவு நேரம் வரை திரை ஒளியில் விழித்திருக்கும் குழந்தைகள், மறுநாள் பள்ளிக்குச் செல்லலாம். ஆனால் அவர்களுடைய மூளை சோர்வாகவே இருக்கும். தூக்கத்தின் போது நினைவாற்றல் வலுப்பெறுகிறது. மூளை தன்னைச் சீரமைத்துக் கொள்கிறது. வளர்ச்சிக்குத் தேவையான செயல்பாடுகள் நடைபெறுகின்றன. எனவே தூக்கத்தைப் பறிப்பது, வளர்ச்சியையே பாதிக்கக்கூடிய விஷயம்.

 

பள்ளிகள் ஏன் கவலைப்படுகின்றன?

 

பல ஆசிரியர்கள் கூறும் ஒரே கருத்து: "மாணவர்களுக்கு அறிவு இருக்கிறது. ஆனால் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த முடியவில்லை." வாசிப்புப் பழக்கம் குறைகிறது. ஆழமான சிந்தனை குறைகிறது. உடனடி பதில்களையே எதிர்பார்க்கும் மனநிலை அதிகரிக்கிறது.

 

நாளை எந்த தலைமுறை உருவாகும்?

 

தகவல்கள் அதிகம் தெரிந்த தலைமுறை. ஆனால் ஆழமாக சிந்திக்க நேரம் குறைந்த தலைமுறை. ஆன்லைனில் அதிகம் இணைந்த தலைமுறை. ஆனால் நேரடி உறவுகளில் பலவீனமான தலைமுறை.

 

உலகம் முழுவதும் கல்வியாளர்கள், குழந்தை மருத்துவர்கள், உளவியல் நிபுணர்கள் தொடர்ந்து விவாதித்து வரும் கவலை இதுதான். "குழந்தைகள் என்ன பார்க்கிறார்கள்?" என்பது முக்கியமான கேள்வி. ஆனால் அதைவிட முக்கியமான கேள்வி:

 

"திரையைப் பார்க்கும் நேரத்தில் அவர்கள் என்னென்ன வாழ்க்கை அனுபவங்களை இழக்கிறார்கள்?"

 

ஏனெனில் குழந்தைப் பருவம் மீண்டும் வராது. இழந்த பணத்தை மீண்டும் சம்பாதிக்கலாம். இழந்த வாய்ப்பை மீண்டும் பெறலாம். ஆனால் ஓடி விளையாட வேண்டிய வயதில் திரையை மட்டுமே பார்த்து கழிந்த குழந்தைப் பருவத்தை மீண்டும் உருவாக்க முடியாது.

 

இறுதியாக...

 

மொபைலை குழந்தைகளிடமிருந்து முழுமையாக அகற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் திரை, விளையாட்டு, வாசிப்பு, சிந்தனை, மனித உறவுகள், குடும்ப உரையாடல் ஆகியவற்றின் இடத்தை முழுமையாகப் பிடித்துவிட அனுமதிக்கக் கூடாது.

 

ஏனெனில் ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவது அவன் கையில் இருக்கும் சாதனம் அல்ல; அந்தச் சாதனத்திற்கு வெளியே அவன் அனுபவிக்கும் வாழ்க்கைதான்.

 

 இரா. முனியசாமி,

ஜி.எஸ்.டி, வருமானவரி, இபிஎப், இ.எஸ்.ஐ ஆலோசகர்,

எல்.ஐ.சி. முகவர்

📞 95512 91721

-          

 #Mobile_Addiction_Article_Series_Part8