சிறை (2025)

நாயகன் கைதிகளை சிறையில் இருந்து அழைத்து செல்லும் ஆயுதப்படை தலைமை காவலராக இருக்கிறார். வேலையில்  தன் நிலையில் இருந்து நியாயமான கேள்விகளை எழுப்புவராகவும் இருக்கிறார்.

 

ஒரு முசுலீம் இளைஞர் தன்னுடைய கிராமத்தில் ஒரு இந்து பெண்ணை ஒருவர் காதலிக்க… அதில் பிரச்சனைகள் எழுகின்றன. ஒருமுறை கைகலப்பில் எதைச்சையாக காதலியின் தந்தையை தள்ளிவிட, அவர் தலையில் அடிப்பட்டு இறக்கிறார்.  அதற்கான விசாரணையில் தண்டனை கைதியாக இருக்கிறார்.

 

இந்த இளைஞரை நாயகன் நீதிமன்றத்திற்கு அழைத்து செல்லும் பொழுது, நடைபெறும் அனுபவங்கள் தான் மொத்த கதையும்!

 

***

 

டாணக்காரன் படத்தை எழுதி, இயக்கிய தமிழ், இந்த கதையை எழுதியிருக்கிறார். எங்கேயும் இயல்பு மீறாமல் இருப்பது அழகாக இருக்கிறது.  எளிய மக்கள் மீது கருணையாய் இருங்கள் என்பது தான் லைன். அதை அழகாக இயக்கி அந்த செய்தியை கடத்தியிருக்கிறார் சுரேஷ் ராஜகுமாரி. வாழ்த்துகள்.

 

படத்தில் ஆங்காங்கே  போகிற போக்கில் சொல்லப்படும் விசயங்களை நாம் உற்று கவனித்தால், நிறைய விசயங்களை புரிந்துகொள்ள முடியும். தமிழ் ஈழ போராட்டத்தில் தீக்குளித்த முதல் இளைஞர்,  விசாரணைக் கைதியாகவே ஐந்து ஆண்டுகள் சிறையில் இருப்பது, தண்டனை கூட இத்தனை ஆண்டுகள் ஆகாது என படத்திலேயே சொல்வார்கள். வழக்காட வழக்கறிஞரை நியமிக்க முடியாமல் இருப்பது இப்படி நிறைய.

 

நாயகனாக விக்ரம் பிரபுக்கு நல்ல பாத்திரம். அந்த இளைஞர், அந்த பெண் எல்லோரும் பாத்திரத்தில் பொருந்தியிருக்கிறார்கள்.

இந்த மாதிரி கதையம்சம் கொண்ட படங்கள் தான் திரை உலகை காப்பாற்ற போகின்றன.

 

அவசியம் பாருங்கள்.

 

சுய தயாரிப்பு என்றால் என்ன? - ஒரு வரி ஆலோசகருக்கு ஏன் அவசியம்?

 

சுய தயாரிப்பு என்றால்?

 

சுய தயாரிப்பு என்பது, வெளிப்புற கட்டாயமின்றி, தங்கள் அறிவு, சட்டப் புரிதல், நடைமுறைத் தயார் நிலை, மனநிலை, தொழில்முறை ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை தொடர்ந்து மேம்படுத்திக் கொள்வதாகும்.

வரி ஆலோசனைத் துறையில், சட்டம் தெரிந்திருப்பது மட்டும் போதாது; அதன் நோக்கமும் விளைவுகளும் புரிந்திருக்க வேண்டும்.

 

“சட்டத்தின் நோக்கத்தை உணராமல் வழங்கப்படும் ஆலோசனை, அறிவாகத் தோன்றினாலும் அது ஆபத்து” – நானி பால்கிவாலா

 

ஒரு வரி ஆலோசகருக்கு இது ஏன் தவிர்க்க முடியாதது?

 

வரி சட்டங்கள், விதிமுறைகள், துறை நடைமுறைகள் எப்போதும் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன.

இந்த மாற்றங்களை நினைவில் வைத்திருப்பதை விட, அவற்றுக்கு முன்கூட்டியே தயாராக இருப்பதே முக்கியம்.

“சட்டம் உயிரற்ற எழுத்தல்ல; அதன் நடைமுறை விளைவுகளே உண்மையான நீதி” – பி.என். பகவதி

 

சுய தயாரிப்பு இல்லாதபோது உருவாகும் சிக்கல்கள்

 

• சட்ட மாற்றங்களை தாமதமாக உணர்தல்
• துறை சுற்றறிக்கைகளை மேலோட்டமாகப் படித்தல்
• வழக்குத் தீர்ப்புகளை முழுமையாகப் புரியாமல் பயன்படுத்துதல்
• வாடிக்கையாளரின் வணிக இயல்பை கவனிக்காமல் ஆலோசனை வழங்குதல்

“தொழில்முறை ஆலோசனையில் அலட்சியம் என்பது அறிவின்மை அல்ல; தயாரிப்பு இல்லாமை” – எப்.ஏ. நரிமன்

 

ஒரு வரி ஆலோசகருக்கு சுய தயாரிப்பு எந்த அளவுக்கு தேவை?

 

சுய தயாரிப்பு என்பது ஒருமுறை செய்து முடிக்கும் செயல் அல்ல; அது தொடர்ச்சியான பழக்கம்.

 

• தினசரி சட்டப் புதுப்பித்தல்
• ஒவ்வொரு நோட்டீஸ், தணிக்கையிலும் நடைமுறை ஆய்வு
• வாடிக்கையாளர் அழுத்தங்களை சமாளிக்கும் மனப்பக்குவம்

 

“சட்டத்தில் நிபுணத்துவம் என்பது நினைவில் வைத்திருப்பதில் இல்லை; தொடர்ந்து தயாராக இருப்பதில் உள்ளது” – வி.ஆர். கிருஷ்ணன்

 

சுய தயாரிப்பை எப்படி வளர்த்துக்கொள்ளலாம்?

 

• தினமும் குறைந்தபட்சமாக வாசித்தல்
• ஒவ்வொரு விதி மாற்றத்திற்கும் ‘ஏன்?’ என்ற கேள்வி
• அனுபவங்களை எழுதிப் பதியுதல்
• எழுதிப் விளக்கும் பழக்கம்

 

இறுதியாக...

 

ஒரு வரி ஆலோசகருக்கு, சுய தயாரிப்பு என்பது அலங்காரம் அல்ல.
அது தொழில்முறையை பாதுகாக்கும் அடித்தளம்.
அதை சுருக்கமாகவும், தொடர்ச்சியாகவும் வளர்த்துக் கொண்டால், நீண்ட காலத்தில் அதுவே மிகப் பெரிய பலமாக மாறும்.

 

-          இரா. முனியசாமி

வரி ஆலோசகர்

GSTPS உறுப்பினர்

📞 95512 91721

 

ஒரு அனுபவமும், ஒரு உரையாடலும்!

 

கடந்த மாதம் உறவினர் ஒருத்தர் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார். பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அவரது நண்பரின் மகன் நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு பொறியியல் கல்லூரி முடித்து இப்போது வேலை தேடிக்கொண்டிருப்பதாக சொன்னார்.

 

நான்கு வருடங்களாகவா வேலை செய்யாமல் இருக்கார் என்று கேட்டேன். இல்ல. இரண்டு நிறுவனங்களில் வேலைப்பார்த்தான். வேலை எதுவும் செட்டாகலை. வேலையை விட்டுட்டான். உங்க நிறுவனத்தில் வேலை எதுவும் இருக்கான்னு கேட்டுச்சொல்லுங்க என்றார். சரி அவரோட Resume அனுப்பி வைங்க என்றேன்.

 

அடுத்தநாள் எனக்கு Resume வந்தது. அதில் அவன் படித்த கல்லூரி பெயர் இல்லை. எந்தாண்டு படித்தான் என்று குறிப்பிடவில்லை. அவன் வேலைபார்த்த இரண்டு சின்ன நிறுவனங்களின் பெயர் இருக்கு. எந்தாண்டு முதல் எந்தாண்டு வரை வேலைப்பார்த்தான் என்ற தகவல் இல்லை. வெறும் ஒருபக்கம் மட்டுமே Resume. அதில் ஒண்ணும் இல்ல. அத தூக்கிபோட்டுடு காமெடிபோல அந்த ஒருபக்க Resume இருந்தது.

 

நல்லவேளை அவன் அலைபேசி எண் அதில் இருந்தது. நானே அவனுக்கு போன் செய்து தம்பி இது என்ன. இப்படி Resume அனுப்பி இருக்க. நான் எங்க HR-கிட்ட கொடுத்தா என்னை பத்தி என்ன நினைப்பார்? நான் சொல்றதுபோல Resume மாத்தி அனுப்புன்னு பொறுமையா பத்து நிமிடங்கள் அவனுக்கு புரியறதுபோல ஒரு கிளிப்பிள்ளைக்கு சொல்றதுபோல விளக்கி புது Resume அனுப்பி வைன்னு சொன்னேன்.

 

அதன்பிறகு அவனிடமிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. ஒரு மாசம் ஓடிடுச்சு. சரி. பையனுக்கு வேறு வேலை கிடைச்சு நல்ல கம்பெனியில் சேர்ந்துட்டான்போலன்னு நினைச்சேன். நேற்றிரவு அலுவலகம் முடித்து வீட்டுக்கு வர இரவு பன்னிரண்டு மணி ஆச்சு. ஒரு பெரிய கிளையண்ட் மீட்டிங். இரவு இரண்டு மணி இருக்கும். திடீர்ன்னு முழிப்பு வர என்னோட மொபைல் ஸ்கீரினில் லைட் வெளிச்சம். ஒரு வாட்ஸப் செய்தி.

 

Hi, I'm #$%^ , Any update on my job offer?

 

இல்ல. புரியல. அடுத்து சார் என்னோட Resume அனுப்பி வச்சேன்னே. அதனை ஏன் நீங்க எடிட் செஞ்சு HRக்கு அனுப்பலைன்னு சண்டைக்கு வருவான்போல. காலையிலிருந்து கடும் மன உளைச்சலாக உள்ளது.

 

-          விநாயக முருகன்

 

 

இது என்ன வகையான பண்பு?

 

இதனை ஒரே வார்த்தையில் சொல்ல வேண்டுமெனில்
பொறுப்புணர்வு குறைவு + உரிமை மனப்பாங்கு (Entitlement mindset) என்பதே சரியான விளக்கம்.

இந்த பண்பில் சில தெளிவான அடையாளங்கள் காணப்படுகின்றன:

 

• தாங்கள் செய்ய வேண்டிய அடிப்படை வேலை (Resume தயாரித்தல்) கூட மற்றவர் செய்ய வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு
• தாமதம், அலட்சியம், தொடர்பு இல்லாமை – அதற்கான விளக்கம் கூட தராத மனநிலை
• உதவி கேட்டவர் மீது நன்றி உணர்வு இல்லாமல், பதிலாகக் கேள்வி எழுப்பும் துணிவு
• “நான் Resume அனுப்பினேன், அப்புறம் வேலை கிடைக்க வேண்டியது உங்கள் பொறுப்பு” என்ற மறைமுக எண்ணம்

இது திறமை பற்றிய பிரச்சனை அல்ல.
பண்பு (Attitude) பற்றிய பிரச்சனை.

 

இது தனிநபர் பண்பா? அல்லது சமகால இளைஞர்களின் பொதுப்பண்பா?

 

இதை முழுமையாக “இன்றைய இளைஞர்கள் எல்லாருமே இப்படித்தான்” என்று பொதுப்படுத்த முடியாது.
அதே நேரத்தில், இது ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி இளைஞர்களிடம் அதிகமாக காணப்படும் மனப்பாங்கு என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

அதற்கான காரணங்கள்:

 

1. மிக எளிதாகக் கிடைக்கும் வசதிகள்

• அலைபேசி, இணையம், சமூக ஊடகங்கள்
• முயற்சி இல்லாமலேயே தகவல், தொடர்பு, வாய்ப்புகள்

இதனால்
👉 “எதுவும் சுலபமாக கிடைக்க வேண்டும்” என்ற மனநிலை உருவாகிறது.

 

2. தோல்வியை சகிக்காத மனப்பண்பு

• இரண்டு வேலைகள் “செட் ஆகலை”
• அதற்குப் பிறகு தன்னையே சோதிக்காமல், சூழ்நிலையை குறை சொல்லுதல்

 

3. வழிகாட்டல் இல்லாமை

• Resume என்றால் என்ன
• HR எப்படி யோசிப்பார்
• ஒரு வாய்ப்பு எவ்வளவு பொறுப்புடன் கையாளப்பட வேண்டும்

இந்த அடிப்படைகள் கூட சொல்லிக் கொடுக்கப்படாத தலைமுறை.

 

இது ஏன் ஆபத்தானது?

 

இத்தகைய பண்பு உள்ளவர்கள்:

• நல்ல வாய்ப்புகளை தாங்களே இழக்கிறார்கள்
• தங்கள் தோல்விக்கு பிறரை குற்றம் சாட்ட ஆரம்பிக்கிறார்கள்
• வேலை கிடைத்தாலும் நீடிக்க முடியாமல் போகிறார்கள்
• இறுதியில் “சமூகம் தான் சரியில்லை” என்ற தவறான முடிவுக்கு வருகிறார்கள்

இவர்கள் தான் நாளை நிறுவனங்களில் பணியாற்ற வேண்டியவர்கள்,
நாளை குடும்பங்களை நடத்த வேண்டியவர்கள்,
நாளை சமூகத்தை வழிநடத்த வேண்டியவர்கள்.

அதனால் இதை லேசாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

 

இவர்களை “சரி செய்வது” எப்படி?

 

உண்மையை நேராகச் சொல்ல வேண்டும் –
எல்லோரையும் சரி செய்ய முடியாது.

ஆனால் சிலரிடம் மாற்றம் சாத்தியம்.

 

1. உதவி = பொறுப்பு என்று தெளிவுபடுத்த வேண்டும்

• உதவி என்பது உரிமை அல்ல
• உதவி கிடைத்தால் அதற்கு நேரம், மரியாதை, பதில் – மூன்றும் அவசியம்

 

2. விளைவுகளை அனுபவிக்க விட வேண்டும்

• அலட்சியத்திற்கு உடனடி பலன் கிடைக்காது என்பதை அனுபவத்தால் புரிய வைக்க வேண்டும்
• “நீங்க செய்யலனா வாய்ப்பு போகும்” என்ற கடின உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும்

 

3. எல்லாவற்றையும் செய்து தரக்கூடாது

 

• Resume எடிட் செய்து தருவது – பயிற்சியாக இருக்கலாம்
• ஆனால் முழுப் பொறுப்பையும் எடுத்துக்கொள்வது – தவறு

 

உண்மையான பிரச்சனை எங்கு இருக்கிறது?

 

இந்தச் சம்பவத்தின் மையப் பிரச்சனை அந்த இளைஞன் மட்டும் அல்ல.

பிரச்சனை இங்கே:

• “படிப்பு முடிந்தால் போதும்” என்று நினைத்த கல்வி அமைப்பு
• “எங்காவது வேலை கிடைத்தா போதும்” என்று நினைக்கும் குடும்பங்கள்
• “அவன் பையன் தான்” என்று தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டாமல் விட்ட பெரியவர்கள்

பண்பு கற்றுக் கொடுக்கப்படாத இடத்தில்,
திறமை மட்டும் வளர்த்தால் பயன் இல்லை.

 

இறுதியாக...

இந்த அனுபவம் சம்பந்தப்பட்டவருக்கு மன உளைச்சலாக இருந்தது உண்மை.
ஆனால் இது ஒரு எச்சரிக்கை.

உதவி செய்யும் இடத்தில் எல்லை இருக்க வேண்டும்.
பொறுப்பில்லாதவர்களை தூக்கிச் சுமக்கக் கூடாது.

உழைப்பையும், நேரத்தையும், நம்பிக்கையையும் மதிக்கும் இளைஞர்கள் இன்னும் இருக்கிறார்கள்.
அவர்களுக்கான கதவுகளைத் திறந்து வைக்க வேண்டும்.

மற்றவர்களுக்கு – 

ஒரு கட்டத்தில் “இது உங்களுடைய பயணம்” என்று சொல்லி விலகுவதும் ஒரு சமூகப் பொறுப்பே.

 

-         -  இரா. முனியசாமி